Σήμερα 135 και περισσότερα χρόνια μετά από την γέννηση του Ιστορικού μας, 103 χρόνια αργότερα από την καταστροφή και τον ξεριζωμό, ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης επιμένει και στέκεται περήφανος. Αποτελεί για όλους μας κάτι περισσότερο από μια επιλογή ομάδας. Είναι το φιλόξενο αθλητικό και πολιτιστικό σπίτι για όλους.

​

Για όλους που έναν αιώνα μετά την καταστροφή του 1922 ακόμα παλεύουν με τα πικρά κύματα της προσφυγιάς, του πολέμου και του ρατσισμού, αναζητώντας μια νέα πατρίδα. Για όλους που παλεύουν με τα κύματα της κοινωνικής ισοπέδωσης και νιώθουν διαφορετικοί, για όλους που μέσα σε ταραγμένες εποχές διψάνε για ελπίδα, και έχουν προορισμό τίποτα πιο απλό και τίποτα πιο σπουδαίο από μία ζωή με αξιοπρέπεια, υγεία, και την δίψα για την χαρά του αγώνα, δίψα για ζωή. Για όλους που δεν βλέπουν την νίκη με κάθε μέσο ως αυτοσκοπό και αντιστέκονται στην λογική της βαθμοθηρίας.

Παραμένει το μεγάλο αθλητικό σχολείο που οραματίστηκε ο Δημητρός Δάλλας και για το οποίο αγωνίστηκε ο Δημητρός Καραμπάτης. Είναι ο χώρος που γεννιούνται μεγάλες φιλίες και μεγάλες συνειδητοποιήσεις, είναι ο χώρος που γεννιούνται οι παρέες που γράφουν ιστορία, είναι ο χώρος που τα όνειρα διαψεύδονται μόνο και μόνο για να δώσουν χώρο σε νέα όνειρα πιο μεγάλα, πιο αισιόδοξα και πιο φωτεινά.

​

Το φανάρι της προσφυγιάς με το πείσμα να επιβιώνει και να μεγαλουργεί κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες είναι ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης, και το φως που δεν θα σβήσει ποτέ όλοι εμείς, οι φίλοι, οι οπαδοί, οι εργαζόμενοι, αλλά κυρίως οι αθλητές μας και τα παιδιά μας που τροφοδοτούν με το δικό τους πάθος τον αέναο τροχό του Ιστορικού.

​

Στην Σμύρνη το 1890, ο Πανιώνιος.

 

Με εκτίμηση,

 

Θεόδωρος Ντάντος

​